دریاچه فصلی لوت

هفته گذشته فرصتی به دست آمد تا با دقت بیشتری نحوه تشکیل دریاچه فصلی لوت را آن هم به صورت میدانی بررسی کنیم. برای این منظور راهی منطقه شدیم و پیاده به مکان هایی از رود شور که از آنجا طغیان صورت گرفته بود رسیدیم. با مختصاتی که برداشت کردیم و کیلومترها پیمایش در کناره رودخانه، اینگونه دریافت شد که با بارندگی های شدید ابتدای سال ۱۳۹۸ حجم بسیار زیادی آب از طریق رودهایی که به رود شور میریزد وارد این رودخانه دایمی بیابان لوت شده است. ورودی های رود شور از کوه های بیرجند و کوه های دربند، میان رود سرچشمه گرفته و به شدت فراوان به سمت جنوب از طریق رود شور سیل تشکیل شده است. در محلی که سطح مقطع رود شور کم بوده و توان کشش عبور چنین حجم بالای آب را نداشته، شدت سیل منجر به گود کردن بستر رودخانه و همینطور شستن کناره های رود شور شده  و در جلو دست و کریدورهای کلوت ها به بن بست رسیده است. در نتیجه، سطح آب بالا آمده و از نقطه ای که کاملا مشخص است آب به تراز بالاتر سرریز شده و از طریق کریدورهای کلوت ها، به کلوت های سمت جاده منحرف شده و این دریاچه فصلی را شکل داده است، دریاچه ای که در دهه های قبل نیز در کتاب های سفرنامه نویس ها و جغرافی دانان در همین مکان ثبت شده است. حجم آب به حدی بوده که با شدت توانسته تمامی لجنزارهای نقاط مختلف رود را بشورد و هم اکنون از آن باتلاق های لجن که در اکثر مسیر رود وجود داشت خبری نیست! پس از تشکیل دریاچه کنونی، آب برگشت خورده و در نتیجه آن، حجم آب زیاد برگشتی دوباره به طغیان در رود شور منجر شده که کل جاده شهداد به نهبندان را در پایین دست کمپ هلال احمر به زیر آب برده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *