گندم بریان

کلوت‌های شهداد در فاصله ۴۰ کیلومتری شامل شرق شهداد قرار دارند و گندم بریان نیز در حاشیه این شهر کلوخی قرار دارد.
گندم بریان مملو از سنگ‌های تیره آتش فشانی است و همین امر موجب شده است که به عنوان گرمترین نقطه جهان نام گیرد.
این منطقه در فصل زمستان و اوایل بهار به بهشت تبدیل می‌شود و در این زمان از سال است که گردش گران می‌توانند به سادگی و بدون دغدغه گرمازدگی از آن بازدید کنند. (با این وجود به گردش گران توصیه می‌شود بدون راهنما به گرمترین نقطه زمین قدم نگذارند.)
طی سال‌های اخیر در این منطقه چند کمپ گردش گری احداث شده است و امکان استفاده گردش گران از امکانات مختلف نیز مهیا شده است و گردش گران به راحتی می‌توانند در این منطقه کوه‌ های پوشیده از برف و سرد ارتفاعات سیرچ کرمان را نیز مشاهده کنند.
سطح گندم بریان پوشیده از سنگ‌ها و گدازه‌ های بازالتی سیاه‌ رنگ آتش فشانی است. پس از رود شور زمین‌ های ماسه‌ای قرار دارند که شیب تندی به سمت شمال دارند که این مکان به گدار باروت شهرت دارد. پس از گدار باروت دشتی ریگی با رسوب‌ های آتشفشانی در سمت شرق قرار دارد که پس از آن دشت گندم بریان واقع شده است که روی این دشت قشری از بازالت قرار گرفته است که عبور از آن را دشوار می‌کند.
این سنگ‌ها از نوع آذرین بیرونی هستند. تقریبا به ‌غیر از جناح شمالی این تپه، دور تا دور آن‌ را دیواره‌ای خاکی با ارتفاعات مختلف که بلندترین آن از ۳۰ متر تجاوز نمی‌کند مانند قلعه فرا گرفته است.
سنگ‌های گدازه‌ ای سیاه رنگ که ارتفاع برخی از آنان حدود ۴ متر است نیز تمامی سطح فوقانی دیواره‌های خاکی را پوشانده است. همزیستی خاک زرد رنگ پایه و سنگ‌ های سیاه بازالتی، از جمله پدیده‌های بی‌ نظیر در این مکان است که زیبایی منحصر به فردی را به منطقه گندم بریان بخشیده است.
ارتفاع ۴۸۳ متری از سطح دریا و ریخت‌شناسی منحصر به‌فرد تپه گندم بریان، این مکان را از دیگر مناطق ریگزار و پست پیرامونش متمایز کرده است.
ناحیه شمالی گندم‌بریان با دشت‌های پیرامونش همسطح می‌شود و تنها خاک سیاه رنگش (گدار باروت) که مانند دسته ملاقه است موجب می‌شود که اشتباه کنیم و آن را همسطح تپه گندم بریان تصور کنیم.
وجه تسمیه نامگذاری این تپه بازالتی نیز لازم است بدانیم در گذشته و زمان عبور کاروانیان از این منطقه، در فصل تابستان خرده گندم هایی که از بار شتر ها بر روی زمین می‌ریخته به دلیل برشته شدن از گرمای سنگ ها و زمین دلیلی شده است تا به این منطقه نام گندم برشته و سپس گندم بریان داده شود.

۴ دیدگاه دربارهٔ «گندم بریان»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *