به راه میروم و هر قدم من، برایم دروازهای است به دنیایی جدید، دنیایی که در آن هر سنگریزه حکایتی دیرینه دارد.
ترسهای موجود در دنیای اطراف ما، دیگر ترسی را برای پیمایش مسیر در بیابانها به ما نمیدهد. ما بی اختیار تسلیم سختیهای مسیر هستیم، آگاهی از سرنوشت غیر قابل تغییر و ناتوانی ما انسانها در برابر طبیعت، میتواند به آرامش و بردباری برای ادامه مسیر بیابانی کمک کند.
انغوزه هنگو، گیاه خود رو بیابانی که نامش را از بوی تندش گرفته اگر در اواخر زمستان و اوایل بهار...
۲۷ تیرماه سال روز ثبت بیابان لوت، امسال هم بدون متولی خاص هر سال با رسیدن ۲۷ تیرماه، یاد و...
عیسی امیدوار متولد ۲ دی ماه ۱۳۰۸ امروز ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ در سن ۹۷ سالگی ما را ترک کرد و...
در بیابانهای ایران نامهای بسیار که هیچ معنا و مفهومی ندارند رایج است. نامهایی که در سفرنامهها و کتابهای تاریخ...
به صورت نرمال وقتی به واژه باغ برمیخوریم انتظار مکانی مشجر با درختانی مثمر را داریم ولی اینبار این نام...
let’s give nature a home
بیابانهای ایران تخصص ما است 2012 Yardang.ir©