به راه میروم و هر قدم من، برایم دروازهای است به دنیایی جدید، دنیایی که در آن هر سنگریزه حکایتی دیرینه دارد.
ترسهای موجود در دنیای اطراف ما، دیگر ترسی را برای پیمایش مسیر در بیابانها به ما نمیدهد. ما بی اختیار تسلیم سختیهای مسیر هستیم، آگاهی از سرنوشت غیر قابل تغییر و ناتوانی ما انسانها در برابر طبیعت، میتواند به آرامش و بردباری برای ادامه مسیر بیابانی کمک کند.
گور ایرانی، شاید آخرین دونده بیهمتای بیابانهای ایران در دل بیابانهای بیکران ایران، از دشتهای خشک سمنان تا جلگههای جنوبی...
انغوزه هنگو، گیاه خود رو بیابانی که نامش را از بوی تندش گرفته اگر در اواخر زمستان و اوایل بهار...
مدتها است که از زهیر خان مطلبی در سایت نداشتهایم. حال و روز ما خوب نیست و زهیر خان نیز...
عیسی امیدوار متولد ۲ دی ماه ۱۳۰۸ امروز ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ در سن ۹۷ سالگی ما را ترک کرد و...
در بیابانهای ایران نامهای بسیار که هیچ معنا و مفهومی ندارند رایج است. نامهایی که در سفرنامهها و کتابهای تاریخ...
let’s give nature a home
بیابانهای ایران تخصص ما است 2012 Yardang.ir©