به راه میروم و هر قدم من، برایم دروازهای است به دنیایی جدید، دنیایی که در آن هر سنگریزه حکایتی دیرینه دارد.
ترسهای موجود در دنیای اطراف ما، دیگر ترسی را برای پیمایش مسیر در بیابانها به ما نمیدهد. ما بی اختیار تسلیم سختیهای مسیر هستیم، آگاهی از سرنوشت غیر قابل تغییر و ناتوانی ما انسانها در برابر طبیعت، میتواند به آرامش و بردباری برای ادامه مسیر بیابانی کمک کند.
یاردانگ مریخی! چرا اسم این عارضه با سیاره سرخ گره خورده؟ یاردانگ فقط یک واژه محلی برای توصیف کلوتهای ایران...
چرا بیابان لوت شبها اینقدر سرد میشود؟ دامنه دمایی شبانهروزی در بیابان لوت یکی از بیشترینها در کل جهان است؛...
فرق رباط و کاروانسرا چیست؟ دو بنای تاریخی در راههای کهن ایران هر کسی که گذرش به مسیرهای باستانی ایران،...
قوم بلوچ، ردی از کرانههای کاسپین تا کویرهای سوزان مکران اگر روزی مسیرتان به جنوب شرق ایران بیفتد، از دل...
گیاه کاروان کش، بوتهای خاردار در کوهپایههای بیابانی ایران اگر تا به حال از دامنههای سنگی و کوهپایهای بیابانی ایران...
let’s give nature a home
بیابانهای ایران تخصص ما است 2012 Yardang.ir©