You might also like
میل رحیم داد یکی از میل‌های مهم در بیابان لوت است. از میل‌ها و کاربرد آن‌ها در پست‌های قبل + یاردانگ ذکر شده است، در بیابان‌های ایران + به خصوص بیابان لوت، هنوز هم آثاری از میل‌های دوران ساسانی به چشم می‌خورد. میل‌هایی که از درجه اهمیت بالایی در زمان خود برخوردار بوده‌اند و شوربختانه به حال خود در بیابان رها گشته‌اند و دیگر همچون بادبان مخروبه‌ای در عرصه وسیع بیابانی رو به خرابی می‌روند.
یکی از این میل‌های مشهور که در مسیر راه کهن بیابان لوت از کرمان به سیستان و بلوچستان قرار داشته، میل رحیم داد است. میلی که مشخصا از خشت‌های قطور بنا به رسم دوران ساسانیان ساخته شده است و ماندگار از آن دوران است و به میل محمد علی خان نیز مشهور است.
از نام‌گذاری نام رحیم داد بر این میل و سازه اطلاع دقیق و استنادی موجود نیست، اما از آنجا که محمد علی خان بلوچ برای احشام و دام‌های خود در این مکان چاه آبی را حفر کرده و نام میل به میل محمد علی خان تغییر پیدا کرده، میتوان گمانه زنی کرد که رحیم داد نیز از دامداران بلوچ منطقه بوده است و نام وی بر روی این سازه از قدیم گذاشته شده است.
میل رحیم داد در نزدیکی بلوچ آب و حدود ۶ کیلومتری آن قرار دارد، میلی که در سمت شمالی بلوچ آب است را میل بلوچان و میلی که در سمت جنوب است را میل رحیم داد می‌گویند. وضعیت هر دو میل بسیار اسفناک بوده و از میل بلوچان نیز جز مخروبه‌ای چیزی باقی نمانده است، اگر چه میل رحیم داد نیز وضعیت بسیار بدی پیدا کرده است. به وضوح مشخص است که میل محمد علی خان سازه‌ای دو طبقه، دارای برجی است که با پلکان مدور در داخل به اطاقکی در بالای میل و برج برای نگهبانی می‌رسیده است.
در ایام قدیم دو چاه آب در نزدیکی این میل وجود داشته است. چاه آبی که در حدود عمق دو متری زمین به آب شیرین می‌رسیده و بنا به قرارگیری در کنار این میل به نام چاه محمد علی خان، نام گرفته است و در حال حاضر نیز اثری از چاه آب دوم به چشم نمی‌خورد.
