شهر خیالی لوت، پوزه کال یا نامهای دیگری که برای آن در نوشتههای قدیم تاکنون پیدا میکنیم، کال گوشه، گوشه کال، پوشکال و پوزه کال گوشه مکانی است منحصر به فرد از رسوبات رسی، ماسهای به وسعتی بسیار با شیبی عمودی تا ارتفاعی حدود ۱۰۰ متر و طبقاتی منظم به شکل پایه، ستون و حصار که از دور چون شهری خرابه را به نمایش گذاشته است.
پوزه کال یا کال گوشه نامهای دقیق و درست این منطقه در چاله مرکزی بیابان لوت از تقسیم بندی بیابان لوت در لوت شمالی و در شرق مصب رود شور است. کال به معنی مسیل خشک و پوزه و گوشه نیز زبانهای از جدارههای دره کال است که از دور به شهر خیالی میماند، شهری که با رسوبات باد زده کلوتهای ایجاد شده است.
از گوجار تا کال گوشه حدود ۲۰ کیلومتر است که با پستی ناهموار و چند چاله به هفت گود مشهور شده اگر چه تعداد گودها در این مسیر ۸ عدد میباشد. مسیلهایی که در دشت لوت شمالی بین انبار و بصیران در شمال کوه پختو دیده میشود پس از عبور از چند دره خشک به جله رود (خسک رود) و تنگه آن میرسد. خشک رود یا خسک رود بزرگترین مسیل در این جبهه است که در شرق پوزه کال قرار دارد و پوزه کال در انتهای جدار دره و تنگه خسک رود است. منظره پوزه کال از بالای تنگه خسک رود زیباتر از قسمت پایینی پوزه کال است که شوربختانه شاید زیاد امن نباشد.
نام شهر لوت در بیابان لوت را اولین بار حمدالله مستوفی در نزهت القلوب بکار برده و المقدسی مکان آن را در نزدیکی ده سلم ذکر کرده که اشتباه میباشد. بعد از پوزه کال، لبه دشت به شکل قوسی رو به جنوب پیدا میکند و مسیر راه را میتوان از جنوب شرق به سمت دشت مشاهده کرد. از این مکان راه به سوی مسیر راه نو است و میتوان گمانه زد که در گذشته شاخهای از راه نو نیز از این مسیر به ده سلم میرسیده است.