کاروانسرای چهل پایه

در ایران ما تعداد کاروانسرا ها به دلیل گستردگی راه ها در قدیم زیاد است و هر کدام دارای جاذبه خاص خود می باشند اما متاسفانه اکثر آنها یا تخریب شده و یا با مرمتی که با تخریب زیاد فاصله ای ندارد از شکل اصلی خود خارج شده اند.
در کویر ها و بیایان های کشورمان به دلیل مسیر های دشوار در زمان های قدمی تعداد این کاروانسراها زیاد تر از راه های دیگر در کشور بوده و با ورود به هر قسمت از این کویر ها و بیابان ها شانس دیدن یک یا دو کاروانسرا زیاد میباشد. مکان هایی که میتوانیم با دیدن آن ها به صورت دقیق از گذشته های دور به خوبی باخبر شویم و با بررسی دقیق آن ها میتوان به اسناد خوب و قابل استنادی از گذشته و نحوه عبور و مرور کاروانیان باخبر شد.
یکی از این کاروانسراها که با وجود نزدیکی به جاده اصلی کرمان به مشهد هنوز هم به نوعی دور از دسترس است و به خوبی از گذشته برجای مانده کاروانسرای چهل پایه است. کاروانسرایی که مسافرانی که از سمت کرمان به راور طی طریق میکردند تا از آن سمت به سوی نایبند بروند در آن علاوه به استراحت می پرداخته اند و خود نشانه ای از راه برای جدا شدن از بی راه بوده است. نام این کاروانسرا به هدف از عدد کثرت چهل است که پله های زیاد آب انبار کنار آن برای رسیدن به آب بر روی این کاروانسرا به عنوان پایه و پله مانده است. این کاروانسرا دارای یک کوره آجر پزی است که به یقین برای ساخت دیواره های این کاروانسرا بکار میرفته است و همین طور در کناره های آن آب انبار و حوض انبار + و یک برج نگهبانی هم در بالای کوه پشت آن نظاره گر این کاروانسرای زیباست. در پشت این کاروانسرا هم رودخانه فصلی وجود دارد که حوض انبار سمت چپی این کاروانسرا از طریق آن پر می‌شده است.
این کاروانسرا هم اکنون در تنگه ای در نزدیکی جاده آسفالت اما دور از دسترس متجاوزان و همین طور طبیعت گرد نماها واقع است و به خوبی دیوار ها و حجره های داخل آن سالم مانده است. آب انبار کنار آن که به دلیل عدم رسیدگی پر از شن شده و کارگاه ی آجر پزی در کنار آن حکایت از ساخت آجرهای خاص این کاروانسرا در زمان ساخت بوده و همین طور وجود برجی بر روی کوه پشت آن حکایت از نگهبانی از قلعه می باشد که قراولان از داخل آن می توانستند به خوبی عبور و مرور کاروانیان و راهزنان را زیر نظر داشته و به موقع به اطلاع کاروانیان ساکن در این کاروانسرا برسانند.
در دهه های گذشته کاروانیان پس از عبور از راور میتوانستند با دنبال کردن میل های موجود در دشت این بیابان به این کاروانسرا رسیده و پس از استراحت و برداشتن آذوقه و آب مورد نیاز خود از سه چاه که درون قلعه بوده است راه خود را به سمت نایبند ادامه دهند. این کاروانسرا می تواند به دلیل نزدیکی به جاده فعلی راور به نایبند به عنوان قطب گردش گری در آید و با نگرش خاص می توان به بهبود وضع آن و شناساندن آن به دیگران اقدام کرد.
دیدن عکسی از آن خالی از لطف نیست . میتوانید عکسی از این کاروانسرا را از اینجا + ببینید.

۵ دیدگاه دربارهٔ «کاروانسرای چهل پایه»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *